امام باقر علیه السلام
مَن شَهَر السِّلاحَ في مِصرٍ مِن الأمْصارِ فعَقَرَ اقْتُصَّ مِنهُ و نُفِيَ مِن تلكَ البَلْدةِ، و مَن شَهرَ السِّلاحَ في غَيرِ الأمْصارِ و ضَربَ و عَقَرَ و أخَذَ المالَ و لَم يَقتُلْ فهُو مُحارِبٌ ، جَزاؤهُ جَزاءُ المُحارِبِ، و أمرُهُ إلى الإمامِ...
هر كه در يكى از شهرها شمشير بر كشد و كسى را زخمى كند بايد قصاص شود و از آن شهر تبعيد گردد. اما اگر كسى در جاى ديگرى غير از شهر، سلاح بركشد و دست به ضرب و جرح و ربودن اموال زند، ولى كسى را به قتل نرساند، محارب است و كيفرش كيفر محارب، و اختيار با امام است...
تفسير العيّاشي ج ۱ ص ۳۱۴ ح ۸۹
تاريخ حديث شيعه در سده هاي چهارم تا هفتم هجري
ضياء الشّهاب في شرح شِهاب الأخبار
درسنامه فهم حديث
گفتگو ها و گفتارها درباره کليني و الکافي
مکتب حديثي شيعه در کوفه (تا پايان قرن سوّم هجري)
البضاعة المزجاة المجلد الثالث
مَنهَجُ اليقين
مجموعه رسائل در شرح احاديثي از کافي ج1
مجموعه رسائل در شرح احاديثي از کافي ج2