اين نقل بر اين وجه در هيچ كتابى از كتب اصوليان شيعه مسطور نيست و صادق عليه السلام بزرگوارتر است و عالمتر كه تفسير قرآن خطا گويد و سبب نزول هر آيه نداند. اكنون بدان كه اين آيه در سوره «الفجر» است كه بارى تعالى مىگويد: (كَلاّ بَلْ لا تُكْرِمُونَ الْيَتيمَ)۱ و اين، نه صفت بو بكر است كه او خدمت بر همه يتيمان كرده بود. آنگه گفت: (وَ لا تَحَاضُّونَ عَلى طَعامِ الْمِسْكينِ)۲ و اين نيز نه هم صفت بو بكر است كه معلوم است كه بذل مال كرد و آنگه گفت: (وَ تَأْكُلُونَ التُّراثَ أكْلاً لَمّاً)۳ اين هم نه صفت بو بكر است كه او مقتصد و قانع بوده است در نفقه. و آنگه گفت: (وَ تُحِبُّونَ الْمالَ حُبّاً جَمّاً)۴ اين هم نه صفت بو بكر است كه نه مذهب خواجه است كه موروث و مكتسب او زياده از گليمى نماند. پس اين آيه وعيد است در حق آن جماعت كه اين صفات دارند كه بيان كرده شد و اين ناقل بدين دروغ، مستحق عذاب خداست و چنان مىنمايد كه اين مصنّف در اوّل كتاب دعوى كرده است كه بيست و پنج سال، اين مذهب داشته است؛ بنداشته است، دروغ است، غالى و اخبارى و حشوى بوده است كه شبهات غلاة و اخباريّه و ديصانيّه است كه آورده است، نه مذهب اصوليان شيعه است. ۵
و. شيعه اصوليه و همسران پيامبر صلى اللَّه عليه و آله
قزوينى آورده است:
مذهب اماميه اصوليه خلفاً عن سلفٍ چنان است كه زنان رسولان، خداى طاهرات و مطهّرات اند كه اگر خلاف اين باشد، نقصان عائد شود به انبياى معصوم عليهم السلام و زنان نوح و لوط را تهمت ناشايست ننهند با ظهور كفر و ثبوت نفاق ايشان و تفسير آيه (فَخانَتاهُما)۶ آن گويند كه حفظ اسرار ايشان نكردند و بر اعداى ايشان از كفّار ظاهر كردند طايفهاى كه فضّه فاطمه عليها السلام را از زمره مطهّرات گويند، عايشه و حفصه را كه زنان رسولاند و
