إلى أبى تراب

دكتر شيخ احمد وائلى

ترجمه: سيد مرتضى موسوى گرمارودى ^۱

چكيده : ناظم در اين قصيده، نكاتى بارز از سيره اميرالمؤمنين عليه ‏السلام را با احساس و تخيل درهم آميخته است.

كليد واژه‏ها: وائلى، احمد / مدايح علوى / ادبيات عرب.

درباره ناظم

شيخ احمدبن حسون ليثى وائلى نجفى، در سال 1342 هجرى قمرى ديده به جهان گشود. نسب او به «ليث بن كنانة» مى‏رسد، كه از خاندان عربى شناخته شده‏اند و گاه به «آل حطيط» نيز شهرت دارند. جمعى ديگر از عالمان و اديبان نيز از اين خاندان برآمدند، از جمله: دكتر ابراهيم وائلى (1322 ـ 1408)، شيخ محسن وائلى (متوفى 1336)، شيخ عبدالحسين وائلى (متوفى حدود 1349)، دكتر فيصل وائلى (متولد 1922 ميلادى).
شيخ احمد وائلى، دروس مقدّماتى را در نجف فراگرفت. با تأسيس «كلية الفقه» (دانشكده فقه) در سال 1958 ميلادى به آن دانشكده رفت كه در سال 1962 ليسانس زبـان عـربى گرفت. او، تحصيلات خـود را در همان رشتـه در «معهـد الـدراسات العليـا» ـ وابسته به دانشگاه بغداد ـ ادامه داد و با نوشتن پايان‏نامه‏اى تحت عنوان «احكام السجون» فوق ليسانس گرفت. پس از آن به مصر رفت. دوره دكترى خود را در دانشكده دارالعلوم دانشگاه قاهره گذراند و در سال 1978 با دفاع از رساله «استغلال الأجير و موقف الاسلام منه» درجه دكترى گرفت.
در خلال اين سالها، در محضر اساتيد زيادى شركت جست، از جمله: