2430

امام على علیه السلام فرمود: ألتَّدْبيرُ قَبْلَ الْعَمَلِ يُؤمِنُ النَّدَمَ. تدبير و آينده‏نگرى پيش از عمل، از پشيمانى ايمن مى‏سازد. غررالحكم ج1 ص372

 1777

امام على علیه السلام فرمود: مَوَدَّةُ ذَوِى الدّينِ بَطيئَةُ الاِنْقِطاعِ دائِمَةُ الثَّباتِ وَالبَقاءِ. دوستى‏دين‏داران،ديرگسسته مى‏شود وثبات وبقاى‏آن هميشگى‏است. غررالحكم ج6 ص132

 2716

امام على علیه السلام فرمود: أَشْقَى النّاسِ مَنْ باعَ دينَهُ بِدُنيا غَيْرِهِ. بدبخت‏ترين مردم كسى است كه دين خود را به دنياى ديگرى بفروشد. غررالحكم ج2 ص430

 1983

امام على علیه السلام فرمود: عَجِبْتُ لِمَنْ يَحْتَمِى الطَّعامَ لأِذِيَّتِهِ كَيْفَ لا يَحْتَمِى الذَّنْبَ لأَِليمِ عُقُوبَتِهِ. در شگفتم از كسى كه از غذا(ى‏فاسد) به خاطر آزارش پرهيز مى‏كند، اما از گناه به خاطر عذاب دردناكش پرهيزى ندارد! غررالحكم ج4 ص337

 1891

امام على علیه السلام فرمود: إِضْرِبُوا بَعْضَ الرّأىِ بِبَعْضٍ يَتَوَلَّدُ مِنْهُ الصَّوابُ. بعضى انديشه‏ها را به بعضى ديگر بزنيد، انديشه درست از آن پديد مى‏آيد. غررالحكم ج2 ص266

 1885

امام على علیه السلام فرمود: زَكاةُ اليَسارِ بِرُّالْجِيرانِ وَصِلَةُ الأَرْحامِ. زكات توانگرى و تمكن، نيكى به همسايگان و پيوند با خويشاوندان است . غررالحكم ج4 ص106

 1859

امام على علیه السلام فرمود: إِنَّ مَثَلَ الدُّنيا وَالآخِرَةِ كَرَجُلٍ لَهُ اِمْرَأتانِ اِذا اَرْضى اِحديهُما اَسْخَطَ الآخَرَ. مثل دنيا و آخرت، همچون مردى است كه دو همسر داشته باشد، هر گاه يكى از آن دو را راضى كند، ديگرى را به خشم مى‏آورد. غررالحكم ج2 ...

 2499

امام على علیه السلام فرمود: شَرُّ النَّاسِ مَنْ يَتَّقيهِ النَّاسُ مَخافَةَ شَرِّهِ. بدترين مردم كسى است كه مردم، به خاطر ترس از شرارت و بدى او، پرهيز و احترامش كنند. غررالحكم ج4 ص178

 1898

امام على علیه السلام فرمود: أَكْرِمْ عَشيرَتَكَ فَاِنَّهُمْ جَناحُكَ. خويشاوندان خود را گرامى بدار، چرا كه آنان بال و پرِ تو هستند. غررالحكم ج2 ص229

 1734

امام على علیه السلام فرمود: أَلإمامَةُ نِظامُ الأُمَّةِ. امامت، نظام و سامان‏بخش امت است. غررالحكم ج1 ص274

 2705

امام على علیه السلام فرمود: لا نِعْمَةَ أَهْنَأُ مِنَ الأَمْنِ. هيچ نعمتى گواراتر از امنيّت نيست. غررالحكم ج6 ص435

 2133

امام على علیه السلام فرمود: فازَ بِالسَّعادَةِ مَنْ أَخْلَصَ العِبادَةَ. كسى كه در عبادت، اخلاص ورزيد، به سعادت و كاميابى رسيد. غررالحكم ج4 ص430

 1995

امام على علیه السلام فرمود: شَيْئانِ لايَعْرِفُ فَضْلَهُما إلاّ مَنْ فَقَدَهُما: ألشَّبابُ وَالعافِيةُ. دوچيز است كه فضيلت آن دو را نمى‏شناسد مگر كسى كه آنها را از دست بدهد: جوانى و عافيت. غررالحكم ج4 ص183

 1899

امام على علیه السلام فرمود: لا تَرُدَّ عَلَى النَّاسِ كُلَّما حَدَّثُوكَ فَكَفى بِذلِكَ حُمْق. هر چه را مردم به تو گفتند، به مردم مگو و بر مگردان، كه همين در نادانى و حماقت، كافى است! غررالحكم ج6 ص281