آیا غیر از بلال اشخاص دیگری نیز اذان گوی پیامبر اکرم(ص) بوده اند؟

در سنن ابن ماجه از قول پیامبر(ص) آمده است که مهدى همان عيسى بن مريم است. این حدیث چه توجیه و توضیحی دارد؟

آیا حدیث زیر که از پیامبر(ص) نقل می شود معتبر است؟ إنَّ الحُسَینَ مِصباحُ الهُدی وسَفینَةُ النَّجاةِ . حسین ، چراغ هدایت و کشتی نجات است .

اگر حضرت داود(ع) پیامبر و معصوم است چرا حضرت علی(ع) در دعایی چنین فرمود: يا غافِرَ ذَنبِ داوُدَ؛ ای بخشنده گناه داود

از یک طرف این همه سفارش به دعا شده و از طرف دیگر وقتی ملائکه از حضرت ابراهیم خواستند که دعا کند گفت: خدا مرا می بیند. این تناقض چگونه قابل حل است؟

آیا شریح قاضی فتوا به قتل امام حسین(ع) داد؟

اگر شهادت امام حسین(ع) ، تقدیر حتمی خداوند است و بارها پیشگویی شده ، قاتلان ، چه تقصیری دارند؟

منبع این حدیث چیست؟ اولين روزي كه امام حسين (ع) روزه گرفتند همه اهل بيت در كنار سفره جمع شدند؛ پيامبر اكرم (ص) رو به امام حسين فرمودند: حسين جان عزيزم روزه ات را باز كن. امام حسين فرمودند: جايزه من چه خواهدبود؟ پيامبر فرمودند: نصف محبتم را به كساني كه تو را دوست دارند مي بخشم. حضرت علي(ع) فرمودند: پسرم حسين جان بفرما. باز امام فرمودند: جايزه من چه خواهدبود؟ حضرت علي فرمودند: نصف عبادت هايم براي كساني كه عاشق تو هستند. حضرت فاطمه(س) فرمودند： عزيز دلم افطار كن.امام حسين پرسيدند: جايزه شمابه من چيست؟ حضرت فرمودند: نصف عبادت هايم را به كساني که بر تو گريه مي كنند مي بخشم. امام حسن(ع) فرمودند: برادر جان روزه ات را بازكن و امام همان سوال را پرسيدند. حضرت پاسخ دادند: من تا همه گنهكاران را بر تو نبخشم به بهشت نخواهم رفت. و درهمين حال جبرئيل بر پيامبر نازل شد فرمود خدا مي فرمايد: من از شماها مهربانتر هستم و آنقدر آن كساني كه عاشق تو هستند را به بهشت ميبرم تا تو راضي شوي یا حسین

آیا روایتی به این مضمون وجود دارد که روزه گرفتن از آن زمان بر ما واجب شد که حضرت آدم(ع) از میوه ممنوعه خورد؟

قرار بود مسلم بن عقیل عبید الله بن زیاد را ترور کند. چرا ترور اجرا نشد؟

آیا درست است که امام حسین(ع) در صبح عاشورا به اصحابش فرمود: هرکس حق الناس به گردن دارد باز گردد؟

پیغمبر فرمود: اگر کسی اسم مرا بشنود و صلوات نفرستد به من جفا کرده است. کسی که صلوات نفرستد چگونه به پیامبر(ص) ستم کرده است؟

با توجه به حدیث ذیل از پیامبر(ص) آیا ممکن است زمانی فرا رسد که تکالیف شرعی برداشته شود؟ یا علی، یأتی علی الناس زمان المقر بالحق فیه ناج. قالوا یا رسول الله فاین العمل؟ قال: لا عمل یومئذ؛ ای علی، زمانی فرارسد که اقرارکننده به حق در آن زمان نجات یابد. گفتند: ای رسول خدا، عمل چه جایگاهی دارد؟ فرمود: در آن زمان عملی در کار نیست. (المواعظ العددیة، ص 178. ر. ک: قوت القلوب، ج 1، ص 289)

در مورد فتح مکّه روایت زیر را نقل کرده اند. منبع آن کجاست؟ وقتی پیامبر با لشکر مسلّحش به نزدیکی مکّه رسید، زنی با کوزه ی آب از شهر بیرون آمده بود. تا چشمش به لشکر انبوه و مسلّح افتاد، لرزید و گفت: «این همان کسی است که با آن همه اهانت بیرونش کردند، حالا برگشته و چه انتقامی از این مردم خواهد کشید و عجب دماری از روزگارشان خواهد درآورد.» پیغمبر اکرم(ص) متوجّه ترس زن شد. خود را از مرکب به زیر انداخت و صورتش را روی خاک گذاشت و گفت: «خدایا، نظر من به این ها نظر رأفت و رحمت است. از من نترسید. من جنبۀ نبوّت دارم، نه کبکبۀ سلطنت. من نظری جز رحم و عطوفت بر شما ندارم...» (حبل متین، آیت الله ضیاء آبادی، ج 3، ص 262 ـ 263)